De weg gaat verder, eindeloos
Vanaf het punt waar hij begon.
Ik moet hem volgen, rusteloos,
Tot ver achter de horizon.
Met rappe metgezel tot hij aan
Een grotere weg komt in ’t verschiet,
Kruispunt van komen en van gaan.
En waarheen dan? Ik weet het niet.
Wanhoop niet in het duister, want
Aan alle zeeën komt een eind.
Waar de open zon ook weer schijnt.
Een rug onder zijn last gekromd,
als pelgrim op de weg vermomd,
een oud man, met gedeukte hoed,
met mijn metgezel tot steun, een grote moed.
