In de vroege middeleeuwen, toen er chaos en wanorde heerste in Engeland, werd
Arthur geboren als zoon van de koning. Omdat de strijd om de troon hevig was en de
oude koning op zijn sterfbed lag besloot hij zijn zoon onder te brengen bij arme
mensen. Zo groeide Arthur op zonder dat hij wist dat hij een koningszoon was.
Na vele jaren van bloed en strijd werden alle ridders door Merlijn de tovenaar bijeen
geroepen op een toernooi. Daar stond een aambeeld op een marmeren steen met een
zwaard er dwars doorheen met het opschrift: “Wie dit zwaard uit de steen trekt is de
rechtmatige koning van Engeland”.
Arthur, die daar was als schildknaap, kon als enige het zwaard eruit trekken en bleek zo
dus de echte koning te zijn. Met hem als koning brak een tijd van vrede aan. Hij verzamelde allemaal goede, trouwe ridders om zich heen die op voet van gelijkheid met hem vergaderde om de ronde tafel.
Lange tijd vochten de ridders aan de zijde van koning Arthur voor vrede en gerechtigheid, maar zoals altijd komt aan al het goede een eind. De ridders gingen dolen; op
zoek naar hogere doelen. Terwijl een ridder (nl. Lancelot) verliefd wordt op Guinevere,
de vrouw van Arthur, beraamt de zoon van Arthur een staatsgreeр.
In een grote eindstrijd wordt de slechte zoon gedood en de gewonde Arthur opgehaald
door een magisch schip en naar het eiland Avalon gebracht, waar hij genezen is en nog
wacht tot Engeland hem weer nodig heeft.
