Stel je eens voor… Je ligt in bed en denkt lekker te kunnen slapen. Je bent wat aan het
dommelen in de hoop dat je de volgende ochtend door de wekker wordt gewekt,uiteindelijk
val je dan ook in slaap. Plotseling verschijnen er allemaal vreemde objecten en doemen de
meestvreemde figuren op. Opeens vliegen er messen, vorken, lepels, klokken en verschillende soorten fruit langs je hoofd. Je bevindt je ineens op een grote tafel in plaats van je
bed. Naast je ziteen mensfiguur, een figuur die je niet kent en liever ook niet wilt leren kennen. Het heeft in de ene hand een mes en in de andere hand een lepel. Het komt steeds dichterbij, gevaarlijk dichtbij. In je arm voel je iets prikkenen het houdt niet op. Nietveel later
druppelt er rode vloeistofvia je armen je vingers op de rand van de tafel, bloed! Je wilt gillen
maar er komt geen geluid uit je keel. Je probeert het nog eens, maar weer lukt het niet! Je voelteen steek in jerug en dan…
De schilder Dali wilde met het schilderij, waarvan wij de wagen hebben afgeleid, de “absurde” wereld van de (Freudiaanse) droom neerzetten in een irrationele voorstelling waarin
vorm en schaal vervormen. Op een provocerende en surrealistische manier waarschuwt
Dali zijn tijdgenoten (1936) waar de massaconsumptie toe kan leiden.
