Oude vissers vertellen al eeuwenlang de mooiste verhalen over een kathedraal
die wegzonk in de golven van de zee. Sommigen hebben, bij laag water, de klokken van de kathedraal horen luiden. Anderen waarschuwen om er nooit te gaan vissen.
Sijmen lacht hierom en hij vist ook boven de Verzonken Kathedraal. Maar als hij zijn netten ophaalt, zit er tot zijn verbazing een klein jongetje in. Sijmen neemt
hem mee naar zijn vrouw en het jongetje groeit bij hen op.
Op een dag gaan Sijmen, zijn vrouw en het jongetje uit varen. Opeens steekt er
een verschrikkelijke storm op en het bootje vergaat. Op de zeebodem worden ze
verwelkomd door het volk van de zee. Het jongetje wordt op een vis naar de
Verzonken Kathedraal gebracht. Daar zien ze de zeekoning die het jongetje in zijn
armen neemt. Hij zegt: “Mijn zoon, eindelijk ben je voor altijd terug”.
De jonge prins mag spelen met de mooiste draaimolen van de hele zee. De koning bedankt Sijmen en zijn vrouw voor de jarenlange zorg. Dan komt het
moment dat de pleegouders moeten vertrekken. Opeens vindt de kleine prins de
draaimolen niet meer leuk, hij wil toch weer met ze mee…
