Er waren eens twee koningen. Ze waren allebei
steenrijk. Er was maar één verschil. De een was
aardig en goedmoedig, terwijl de ander wreed en
gemeen was. Op een dag kwamen de twee koningen elkaar tegen in de grensstreek van hun
koninkrijk. Ze sloten een weddenschap om wie de
beste koning zou zijn volgens het volk. Daarom
vroegen ze aan drie voorbijgangers wie ze het
liefst als koning hadden. Zo won de wrede en
gemene koning. Dit kwam echter omdat een
kwade heks zich omgetoverd had in de drie voorbijgangers en zo de kwadekoning had laten winnen. De aardige en goedmoedige koning zwerft
dan rond en hoort in een een grot dat een groen
monster een prinses besmetheeft met de dodelijke groene griep. Die alleen over kan gaan als de
eerste zonnestralen, die door de gouden sikkel
bovenop het paleis schijnen, haar voorhoofd
raken. De aardige en goedmoedige koning gaat
dan naarhet paleis waar de zieke prinses in bed
ligt en verteld wat hij gehoord heeft. De zieke
prinses wordt dan naar de binnenplaats gedragen
en wordt weer beter. De aardige en goedmoedige
koning trouwt dan met de prinses en wordt zo
koning over dat koninkrijk. Zodra de slechte
koning hoorde wat er gebeurd was, ging hij naar
de grot met het groene monster in de hoop dat
hem ook zo’n buitenkansje ten deel zou vallen. Het
groene monstervond echter de koning en toverde
hem om in een wit konijntje. En zo kreeg de
goede koning ineens drie koninkrijken te regeren.
Maar iedereen had hem graag als koning en tot de
dag van vandaag is niemand ontevreden geweest.
