De prachtige verhalen over de reizen, veldtochten en jachtavonturen
van de Baron van Münchhausen, een duits edelman uit de 18e eeuw, zijn
zeer bekend. De verhalen, met de bijbehorende illustraties uit de
boeken, waren voor de: wagenbouwers aanleiding hiervan 3 fragmenten
uit te beelden. De vormen, verhoudingen etc. zijn zoveel mogelijk
overeenkomstig de fantasie en illustraties. Op het voorste gedeelte
van de wagen wordt het kanon afgebeeld, dat aan de oever van de rivier de Simois bij de stad Constantinopel stond. Het verhaal: Met
dit kanon had de franse edelman, Baron de Tott, een marmeren kogel
van elf honderd pond afgeschoten, wat als bewijs diende voor ’s mans
buitengewone moed! Toen de Baron van Münchhausen tijdens zijn verblijf
in Constantinopel dit verhaal hoorde, moest hij deze fransman overtreffen. Hij nam dit zware kanon daarom op zijn schouders zwom naar
de overkant van de zee, en probeerde vandaar het kanon weer terug te
werpen, wat echter gedeeltelijk mislukte, zodat dit kanon in het water
viel, dit tot grote woede van de bevolking. Op het tussenstuk van de
wagen staat de hoorn al spelende afgebeeld van de postiljon van de
postkoets, waarmee de baron eens reisde. Het verhaal: Toen de postkoets op een zeer smalle weg reed, verzocht de baron de postiljon op
zijn hoorn te blazen om zo tegemoed komende reizigers te waarschuwen.
Maar hoe deze ook blies.. geen noot kwam er uit de hoorn. Dit leverde
hachelijke situaties op, die echter overwonnen werden, zodat tenslotte
de stopplaats veiliq werd bereikt. Daar werd de hoorn aan de haak gehangen. Bij het keukenvuur zittend, hoorden de baron en de postiljan
plotseling de hoorn spelen. Door de warmte kwamen nu alle bevroren
noten uit de hoorn.Op het achterste gedeelte van de wagen is de water
drinkende litouer van de baron te zien, welke in tweeën gedeeld is
door het valhek van de stad, met het achterste gedeelte van het paard
net achter het valhek. Het verhaal: Tijdens een door de baron geleidde
achtervolging op de turkendreef de baron met zijn manschappen de turken terug in de stad Oczakow. Door de snelheid van zijn paard kwam: de
baron ver voorop. Op het marktplein bleef hij daarom staan, om op zijn
manschappen te wachten en deze weer te verzamelen. Het paard mocht
water drinken uit de put op de markt. Deze dronk echter ongewoon veel
met een grenzeloze gulzigheid. De baron, omziende waar zijn manschapper
bleven, ontdekte de oorzaak: het achterste gedeelte van het dier was
helemaal verdwenen. Het water stroomde er even hard weer uit. Wat was
er gebeurd? Wel, tijdens het binnenrijden van de stad had de vijanp
het valhek laten vallen, waardoor het paard van de baron in twee stukken werd gedeeld, zonder dat de baron iets merkte.
