Kuifje in Afrika voor de rechter. De Koran verbieden. Harry Potter wegtoveren. De Da
Vinci Code in de katholieke prullenbak. Mein Kampf verbieden. De Duivelsverzen op
de vuilnishoop. De cartoons van spotprenttekenaar Gregorius Nekschot verbieden.
De boekverbrandingen komen weer terug lijkt het wel. Oude tijden herleven. Weet u
nog, 10 mei 1933 in Berlijn op de Opernplatz, boeken van o.a. Karl Marx en Thomas
Mann gingen in vlammen op. Destijds waren het studenten die met de nationaalsocialistische partij NSDAP van Adolf Hitler sympathiseerden en een “actie tegen de
on-Duitse geest” starten.
Wat zijn het nu eigenlijk voor mensen die boeken willen verbieden? Vaak moeten wij
denken aan situaties waarin een dictatoriaal regime heerst bijvoorbeeld gedurende het
regime van Hitler, Mao Zedong en Stalin. Toch kom je dit in de Nederlandse pers, die al
in een ver verleden het vrije woord hoog in het
vaandel hadden, eveneens tegen. Ook zij hebben te maken gehad met publicatieverboden.
Wordt hier juist niet het tegenovergestelde
mee bereikt? En wat heeft het allemaal opgeleverd? Niets, helemaal niets, zou je zeggen.
Dat is toch niet helemaal waar. Het gaf discussie en de verkoop van deze boeken nam juist
toe.
De vraag die wij ons, op basis van deze inzichten, gesteld hebben is als volgt: hoe ver
wil je gaan als overheid in het verbieden en
belemmeren van onze vrijheden als burgers?
Corsogroep Deurgoan wenst u veel kijkplezier bij het bezichtigen van onze creatie!
