*Deze wagen kampte in de avondrondang met technische problemen en voltooide geen volledige ronde, hierdoor werd de wagen niet opgenomen in de figuratie en belichting uitslagen
Rustig wachten de sierlijke wagons,
terwijl de locomotief onrustig staat te stomen.
Het station biedt voor de reiziger
vluchtig of geduldig, steevast een vertrouwd onderkomen
Van het schrapen van de kolenschep,
de schelle fluit van de conducteur,
het ondeugende ventje dat opnieuw
slaat met de gammele rijtuigdeur.
Tot het sissen van de locomotief,
het snel snuiten van een neus,
de schreeuwende krantverkoper.
De melodie van geluiden is majestueus.
Men gaat langs de lome machinist en stationschef,
die leunen op de wankele spoorweghekken.
Een snelle groet: ’tik tegen de hoed’. Men weet:
‘Zonder hen zal er geen trein vertrekken.
En uiteindelijk na een lange en gehaaste reis,
langs menig leeg perron en eindeloze velden kaal,
roept de conducteur bevrijdend:
“Aankomst Centraal”
